میدونم پلهایی که روبهرومه به قعر میره. میدونم که دارم دیوانه میشم. حتّی شاید کمی هم شدم. میدونم که یهجا توی تاریکی پام لیز میخوره. فقط تو فردایی. ولی شاید یه شب دیگه فردا نیاد. میدونی دیگه. ما هردوتامون به استقراء بیاعتمادیم.
برچسب:
نویسنده: بنیامین یوسفی